Бор - это тоже были рассуждения, утренние. :::::::::::::::::::::::::::::::::::: А между ночью и утром - мрак?
Беларусь
Леся11.01.2008 12:10:59
Бор - это тоже были рассуждения, утренние..
Беларусь
Главбуся11.01.2008 11:52:46
Мелочные «свободные» завистницы с немытой душой и сюда уже полезли! Поговорите друг с другом по аське, а ?
Беларусь
бор11.01.2008 11:13:48
Леся, Вы сами ответили на вопрос, полно и ясно Спасибо, Вам за то, что откликнулись на мои ночные рассуждения.
Беларусь
начбух11.01.2008 11:06:11
Не платят налоги .., только что пробежалась по своему городку - работаю как миленькие все те кто может, и руки потирают от удовольствия ( ну т.е. или сами работают , или родственники или переоформились на продавцов ) , бастуют те точки , где работать некому , и естественно не платят налоги .
Беларусь
Леся11.01.2008 10:59:52
Бор, а где вы видели человеков без зависти и злости, в каждом из нас в каком-то кол-ве это все есть и проявляется это почти всегда спонтанно, а контролировать эти чувства мы не умеем, мы даже в основном не анализируем откуда и по какой причине они в нас проявляются, просто плывем или несемся ими увлеченные. Это странно однако, руки - моем, зубы - чистим, а почистить свою психику и душу - даже не помышляем, а там с годами такие залежи грязи накапливаются, а все это делает из свободных людей - мелочных людишек!
Беларусь
"Анонимно"11.01.2008 10:17:23
начбух 11.01.2008 9:14:21
Ну и чем закончилась так называемая забастовка? == Забастовка продолжается, митинг окончен вчера, следующий 21-ого, в январе ИП-ки не платят налоги.
Беларусь
"Анонимно"11.01.2008 10:11:23
«ничто на свете не проходит бесследно»
Беларусь
начбух11.01.2008 9:14:21
Ну и чем закончилась так называемая забастовка?
Беларусь
бор рассуждает10.01.2008 23:30:39
Человек, СВОБОДНЫЙ от злости и зависти, поймет и примет действа другого человека и осуждать будет только тогда, когда в глубинку другого заглянет, в самую суть его и там найдет то , что подлежит осуждению, да и то сначала сделает попытку убедить человека посмотреть на ситуацию своими глазами. Человек в оковах, осудит стремление другого, который хочет и умеет свободно думать, говорить, воспринимать события, самостоятельно принимать решения и сопротивляться насилию. Человек СВОБОДНЫЙ, он прям и велик, потому так раздражает скрюченных и мелких.
Беларусь
вот почему..10.01.2008 22:03:08
люстра дзён Глушылкі ўключаны Ад раніцы ўскладнены доступ беларускім чытачам да папулярных мэдыйных сайтаў «Хартыя-97», «Радыё Свабода» і «Белорусский партизан». Канал доступу да гэтых рэсурсаў моцна завужаны, таму, хоць выглядае, што сайт даступны й загружаецца, аднак загрузка або спыняецца, або ідзе надзвычай доўга, што робіць атрыманьне інфармацыі цяжкім або немагчымым заняткам. Атрымаць доступ да закрытых доступаў можна праз ананімайзэры, або з дапамогай праграм, якія зьмяняюць IP-адрас (падрабязьней пра гэта — у артыкуле Як захаваць ананімнасьць у Сеціве). Пры гэтым, аднак, трэба мець на ўвазе, што падобныя дзеяньні забароненыя некаторымі беларускімі правайдэрамі. У такім выпадку можна скарыстацца «кітайскім» досьведам — чытаць стужкі навінаў з дапамогай онлайнавых зьбіральнікаў стужак, як, напрыклад, Google Reader. Застаецца спадзявацца, што на час блякады рэдакцыі «заглушаных» сайтаў будуць трансьляваць поўныя вэрсіі навін.
Беларусь
"Анонимно"10.01.2008 21:00:21
pininfarina 10.01.2008 20:54:09 Да нет это скорее верхушка айсберга. Нужно опять задаться вопросом почему «не люблю», «не принимаю»...В чем причина нелюбви :) Вам лично то что от этого? ...
Беларусь
"Анонимно"10.01.2008 21:00:09
А у нас народ, видно, любит революционные ситуации, борьбу с властью, жизнь в подполье. - к чему пустословием заниматься?
Беларусь
"Анонимно"10.01.2008 20:58:14
не понимаю людей, которые прикрываясь какими-то революционными лозунгами, на самом деле преследуют иные цели; - не лукавьте,pininfarina, вы то думаете, что понимаете их.
Беларусь
pininfarina10.01.2008 20:56:45
Негатив, ИМХО, выплескивают как раз ИП. А у нас народ, видно, любит революционные ситуации, борьбу с властью, жизнь в подполье.
Сори. Вот, когда научитесь свои ники писать, тогда и поговорим.
Беларусь
"Анонимно"10.01.2008 20:56:41
-Гэтай пакоры навучылі ксяндза 14 гадоў на Беларусі?
- Такая ў мяне надзея. Сёньня я ведаю, што аб ні аб кім нельга сказаць напэўна, што ён дрэнны, дурны або несумленны. Нікога нельга выкрасьляць. Трэба проста зразумець. Калісьці прыехаў да нас архітэктар габрэйскага паходжаньня. Калі яго спыталі, як яму тут падабаецца, адказаў: тут людзі жывуць як у гета. Нібы знаходзіліся ў сталай небяспецы. Адгэтуль сэкс і алкаголь, уцёкі ў задавальненьне. Такі ход па-банку, каб яшчэ што-небудзь ад гэтага жыцьця ўзяць. Іх гарнітурам зьяўляецца спартовы/трэніравальны касьцюм, жанчыны апранаюцца так, што вуліца паходзіць на лёгкі парнаграфічны фільм. Кожны прагне каханьня, спрабуе яе як-небудзь займець: купіць, выкрасьці, выгандляваць. За любы кошт. Нават коштам СНІД.
-Вы размаўляеце аб гэтым?
- Яны не жадаюць аб гэтым размаўляць, яшчэ больш засмучаць гэтую сваю шэрую жыцьця. А якая ў іх альтэрнатыва? Рэчыца - гэта зона Чарнобыля, яны ведаюць, што могуць памерці ранней за іншых, хоць няма ніякіх афіцыйных дадзеных аб заражэньні. Што я магу зрабіць? Я магу ім дапамагчы здабыць сябе ў гэтай рэчаіснасьці. Знайсці надзею, веру, проста сэнс жыцьця.
Праз інтэрв’ю польскім СМІ пра беларускае жыцьцё грамадзянін Польшчы ксёндз Гжэгож Худэк змушаны быў пакінуць Беларусь. Прапануем тэкст інтэрв’ю, за якое сьвятар каталіцкага прыходу ў Рэчыцы быў высланы зь нашай краіны.
- Як здарылася, што ксёндз апынуўся на Беларусі?
- Я тут ужо 14 гадоў. Пачалося з практыкі сэмінарыі, якую я праходзіў у ксяндза Ляскоўскага ў Гомлі. І, відаць, суджана мне была роля пераезнага сьвятара, раз ужо тут я застаўся.
- А чаму ксёндз застаўся?
– Таму што зразумеў, як шмат магу тут зрабіць, абвяшчаючы вучэньне Хрыста. Калі я прыехаў першы раз на Беларусь, убачыў пустэльню. У маральным і рэлігійным сэнсе. Гэта нават не рабіла ўражаньня жыцьця паганскага, а проста антыхрысьціянскага.
- У чым гэта выяўлялася?
- Журботнасьць, змрок, безвыходнасьць. Грэх, які зьнішчае тут чалавека да такой прыступкі, што той ня ў стане ні працаваць, ні жыць. Уцёкі ў алкаголь і сэкс - гэта тут запар і побач агульнапрынятая норма. Мужчыны пасля 40 бяруць сабе палюбоўніц-падлеткаў, і ніхто гэтаму не зьдзіўляецца. Наркотыкі, аборты, СНІД - гэта, па сутнасьці, усеагульная карціна штодзённага жыцьця.
- Ксёндз становіцца на амбон і пагражае пальцам?
- А што гэта дало бы? Я проста размаўляю з людзьмі. І сёньня, праз 14 гадоў я больш пахілены іх апраўдваць, чым асуджаць. Гэта ня іх віна, што жывуць такім чынам; яны па-просту ня ўмеюць інакш. Ніхто не паказаў ім іншы шлях. Гэта трагічныя ахвяры нейкай сістэмы, якая не дае ім нічога, акрамя ўражаньня безвыходнасьці. Неяк маладыя людзі сказалі мне прама: Мы ўжо ні ў што ня верым. Нас заўсёды вучылі, што ёсьць адна партыя, адзін правадыр, адно шчасьце. І апынулася, што гэта была хлусьня. Зараз прыходзіце вы і вы гаворыце, што ёсць адзін Бог і адна праўда. А калі апынецца, што вы таксама нас ашукваеце?
- Якіх людзей тут ксёндз сустракае?
- Пазбаўленых асобы, каранёў, але пры гэтым дабразычлівых, гасьцінных і адчыненых. Поўных страху. Трэба шмат часу, каб іх зразумець. Баяцца ўвайсьці ў касьцёл; Бог для іх – гэта пагроза, бо Яго Слова расчыняе праўду, тутака ж за праўду загінулі шматлікія людзі. Побач з касцёлам было габрэйскае гета, у адзін дзень расстралялі ўсё. Крык быў на ўвесь горад. Такога крыку не забываецца, сказала мне старая жанчына. Застаецца ў чалавеку. Разам са страхам.
- А усё жа атрымалася ксяндзу атрымаць зваротна Рэчыцкі касьцёл і сабраць вакол яго вернікаў?
- Доўгая гісторыя. Касцёл быў асьвячоны ў 1903 годзе, але з 1968 па 1992 года быў у ім рэстаран «Стары Замак”. Пасля распаду СССР, калі Гарбачоў пачаў бароцца з алкагалізмам, забягалаўку пераназвалі ў вітамінавы бар для дзяцей. У 1991 годзе спынілася кіраваньне Гарбачова, а ў касьцёл зноў вярнулася гарэлка, бо бар вітамінавы памянялі на бар начны.
- Цяжка прадставіць сабе больш кур’ёзную сытуацыю!
- Тут гэта нікога не здзіўляла. Але знайшліся 10 бабуль, якія заўпарціліся, што касьцёл зноў будзе касьцёлам. У 1992 годзе мы пачаліся дамагацца яго аднаўленьня. Апынулася, аднак, што ўся бюракратычная дарога ня вельмі прасоўвае ўсё гэта наперад. Ну і бабулі ў 1998 пачалі па-свойму змагацца за касьцёл. У адну выдатную нядзелю зранку пайшлі ў бар, селі за столік, паставілі крыжык, запалілі сьвечку і давайся маліцца над ружоўнікам. Адразу жа прыехала міліцыя, выкінулі бабуль з бара, ну вось яны маліліся знадворку.
-Мужна.
-Мужна і разумна. Як пачаліся допыты, то яны ведалі, што нішто ня могуць падпісваць і то іх выратавала. На наступную нядзелю яны зноў пайшлі ў бар, а зь імі ўжо чалавек 40. Прыехалі 2 патрульныя машыны. Хтосьці загадаў разагнаць іх слёзатачывым газам. І выліўся скандал, а нават вялікі скандал, бо дзеяньні ўлад былі неадпаведныя выпадку. Яны па-просту перабралі. зацікавілася гэтым пракуратура, а ў выніку зьмяніўся фронт па пытаньні касьцёла: мэр горада пачаў з намі размаўляць. І, нарэшце, мы атрымалі зваротна касцёл. Зараз працягваецца яго аднаўленьне, бо ў тыя гады, калі быў тут рэстаран і бар, касьцёл здрахлеў.
- Як вялікі сёньня прыход?
- Я маю кантакт з 500 асобамі, якія заявілі, што зьяўляюцца каталікамі. З гэтай групы 60 чалавек прыходзяць у наш касьцёл у Рэчыцы.
- Якая паўсядзённае жыцьцё гэтых людзей?
- Іншае. Больш шэрае, сьціплае. Маленькія кватэры, вядомыя па нашых сацрэалістычных мікрараёнах, толькі ў больш горшым стане і стылі. Асабліва дакучае адсутнасьць вентыляцыі ў прыбіральнях, можна прадставіць, што гэта не занадта камфартабельна. Дадайце да гэтага тонкія трубы каналізацыі: туалетную паперу не выкідваюць ва ўнітаз, а побач. Што жа... ня вельмі прыемна гэта будзе павеяць. Галоўнае ў тым, што там у людзях зьнішчылі запатрабаваньне ў прыгажосьці, эстэтыцы. Прыгажосьць ратуе, сказаў Талстой, але калі руйнуецца яе стваральнік, Бог, яна губляе сэнс. Але калі бачаць, што можна інакш, хораша, ахвотна гэта падхапляюць.
- Ксёндз паказвае ім, што можна інакш?
- Галоўнай выявай праз убраньне касьцёла, нейкую гармонію, якую я імкнуся стварыць. Я запрашаю да сабе на калядку, рыхтую прыём. Я хораша накрываю стол, падаю закускі, талеркі першае, другое... Людзі зьдзіўленыя, бо ў іх усё адразу выстаўляюць на стол; гэта паказ нейкага багацьця, такі сапраўдны пачастунак. А я ім тлумачу, што хораша - ня значыць шмат і дорага. Ня трэба вешаць дываноў на сьцяну, але можна яе пафарбаваць дабяла. Тады таньней, прасьцей і прыгажэй.
- Cьвяты таксама больш багатыя, чым прыгожыя?
- Атмасфэру сьвятаў тут ня вельмі відаць. У Вялікдзень людзі падносяць ежу для асвятленьня ў паліэтыленавых рэклямных пакетах. Два галоўных сьвята на Беларусі гэта, зрэшты, Новы год і Дзень жанчын. Толькі потым Вялікдзень і Каляды. Можа яшчэ Дзень нараджэньня Леніна...
-А як выглядае гэты вялікі Жаночы дзень?
– Доўжыцца цэлых два дня: 8 і 9 сакавіка. Ніхто не працуе. Усё п’юць за дабрабыт дам. Гэтая вялікая падзея, трубіць аб тым радыё і тэлебачаньне. Кветкі, пажаданьні, проста вялікае дзяржаўнае сьвята.
- Трохі як у нас 40 год таму назад...
- У нас ніколі не было так, як там. Пасля распаду СССР пачалося паездкі на захад. Нешта пачало зьмяняцца, людзі спадзяваліся на іншае жыцьцё. Але пасьля 1994 года ўсё спынілася. Моладзь расчаравалася, убачыла, што ў іх няма шанцаў адкрыць крылы. Ідуць вучыцца, потым іх накіроўваюць на працу.
-Няма беспрацоўя?
- А адкуль! Там 2%-нае беспрацоўе, усё чаго-небудзь робяць. Падмятаюць вуліцы, сядзяць у музеях.
- Гэта ці наўрад горш усяго? Хоць хапае на жыцьцё.
- Яны гавораць так: мы не жывём, мы »выжываем”. Дрэнная праца, дрэнная зарплата. Але ня гэта самае дрэннае. Самае дрэннае гэта тое, што ў тых людзях сядзіць усярэдзіне. Там цяжка знайсьці сям’ю ў якой хтосьці ня быў бы рэпрэсаваным, або ня быў у Афганістане, не забіў чалавека. Тыя, якія забівалі ненармалёвыя, страшна пакутуюць. Ёсць у Рэчыцы такі чалавек, рэдка цвярозы. Гаворыць: я забіваў і мне гэта нават спадабалася. Дзяржава сказала, што можна забіваць, а як я вярнуўся дахаты, апынулася, што ўсё гэта няпраўда. Як з гэтым жыць, пытае, калі няма прабачэньня? Гэтыя людзі - гэта ахвяры, я схіляюся над імі з вялікай пакорай.
-Гэтай пакоры навучылі ксяндза 14 гадоў на Беларусі?
- Такая ў мяне надзея. Сёньня я ведаю, што аб ні аб кім нельга сказаць напэўна, што ён дрэнны, дурны або несумленны. Нікога нельга выкрасьляць. Трэба проста зразумець. Калісьці прыехаў да нас архітэктар габрэйскага паходжаньня. Калі яго спыталі, як яму тут падабаецца, адказаў: тут людзі жывуць як у гета. Нібы знаходзіліся ў сталай небяспецы. Адгэтуль сэкс і алкаголь, уцёкі ў задаваль
Беларусь
pininfarina10.01.2008 20:54:09
Почему? - не люблю любителей халявы; - не понимаю людей, которые прикрываясь какими-то революционными лозунгами, на самом деле преследуют иные цели; - люблю людей умных. Ну это моя слабость;
Беларусь
"Анонимно"10.01.2008 20:52:32
вот работайте и платите налоги, а когда научитесь уважать и понимать других, какими бы одиозными на ваш взгляд они ни казались, вот тогда мир станет чуть-чуть лучше. Чем вы,pininfarina, обделены, что столько негатива в мир выплескиваете?
© 2001 ЮКОЛА-ИНФО
НА ОБУЧЕНИЕ «1С»